Pages

Friday, March 22, 2019

गाणे..

पूर्वी सारखे अचानक कानावर गाणे पडण्याचे प्रसंग आजकाल कमीच येतात. पूर्वी कुठेतरी ट्रांजिस्टर वाजत असायचा तर कुठे तरी टेप रेकॉर्डर. चालता चालता गाण्याचे स्वर अचानक कानावर पडायचे....
रसिक बलमा हाय
दिल क्यू लगाया तोसे

आतासे कधी कधी आपण टॅक्सी मध्ये किंवा कारमध्ये  एकटेच असतो. बाहेर  सोबतीला पाऊस असतो. छान अंधारून आलेले असते. आणि मनातले भाव ओळखून की काय FM वर मनाला छेडणारे स्वर कानावर पडतात..
फिर ले आया दिल
मजबूर क्या कीजे
रास न आया
रेहना दूर क्या कीजे

एखादा मोबाईल नंबर आपण पहिल्यांदाच डायल करत असतो आणि पलीकडून ती भूतकाळात घेऊन जाणारी कॉलरट्यून कानावर पडते...
तुने हो रंगीले कैसे जादू किया
पिया पिया बोले मतवाला जिया

व्हाट्सअप वर कधीतरी गाण्याचा असा एखादा मेसेज येतो की आपण न जाणे कितीदा तरी ते गाणे पुन्हा पुन्हा ऐकतो...

अधिर मन झाले मधुर घन आले
धुक्यातुनी नभातले, सख्या प्रिया
सरीतुनी सुरेल धुंद स्वर हे आले..

या अवचित गवसलेल्या गाण्याची मजा काही वेगळीच असते. कधी आपल्या माणसाला गाण्यात  शोधायचे तर कधी आपल्या माणसात दडलेले गाणे शोधायचे
- दिनेश G

Sunday, March 10, 2019

भागाकार

भागाकार केल्यावर बाकी शून्य राहिली की उत्तर पूर्णांकात आल्याचे तेवढे समाधान!

Saturday, March 09, 2019

अवलंबित्व

जहाजाने शिडाला म्हणावे माझ्यावर अवलंबून राहू नकोस

पानानी झाडाला म्हणावे आमच्यावर अवलंबून राहू नकोस

पृथ्वीने पावसाला म्हणावे माझ्यावर अवलंबून राहू नकोस

फक्त “स्व” पासून जेव्हा “माणूस” दुसऱ्या जीवाची उत्पत्ति करायच्या उत्क्रांतीचा पल्ला गाठेल तेव्हा त्याने  खुशाल म्हणावे मी “स्वयंभू” …. अन झुगारून द्यावे ते टोचणारे “अवलंबित्व”....

Monday, February 25, 2019

गंध

मृदगंध हा, स्मृतिगंध हा की मनीचा खेळ हा
घेऊ उरात भरुनी की साठवू डोळे मिटुनी
कधी लागेल मेळ हा...©

Saturday, February 16, 2019

एक एहसास

एक एहसास तेरा, जब हवा की लहर छु जाती है ।
एक एहसास तेरा, जब बारिश की बुंदे  तन से लिपट जाती है ।
हर एक बात, हर एक लम्हा यही एहसास दिलाता है ।
यही है वो जिंदगी जो ख्वाब बनकर रह जाती है ..।
न जाने कितने मुसाफिरों के लिये...
दिनेश

Monday, January 28, 2019

अनिर्बंध

कण कणाची 'उधळण' करणं  अनिर्बंध होतं
त्या उत्सवाला बंधनाच्या 'वेसणी'चे दुःख होतं

Monday, December 24, 2018

छोटीसी कहानी...

यह कहानी कुछ आधे मिनिट की ही होगी.  रोजाना की तरह आज शाम मैं अपने कुत्ते को घूमाने के लिए निकला। हमारी लिफ्ट आठवीं मंजिल से नीचे जानेके बजाए उपर दसवें मंजिल पर चली गयी. दरवाजा खुला तो देखता हूँ कि एक 19/20 साल की लडकी हाथ मे nebulizer लिये खडी थी. लिफ्ट में  आनेके लिए जैसे ही उसने कदम उठाएं के कुत्ते पर नजर पड़ते ही वह ठिठक गयी. मैने कुत्तेका बेल्ट  जकडते हुए कहा "डरीयेगा नही,आप अंदर आ जाईए"
मेरे आश्वस्त करने पर वह अंदर आकर एक कोने में खडी हो गयी.  लिफ्ट निचे की ओर चल पड़ी अचानक उसने पूंछा
"मैं एक बात कहूं?".
"जी , काहिये" मैने इजाजत दी,
"आप बिलकुल मेरे पापा की तरह दिखते हो!"
"अच्छा?" मै मुस्कुराते हुए बोला
"जी, मैं जब भी आपको देखती हूँ तो मुझे मेरे पापा की याद आती हैं" उसने कहां.
"मतलब? अब पापा नही रहें? " मै बरबस पुंछ बैठा
"जी नहीं, मम्मी- पापा मैं छोटी थी तभी गुजर गये. तबसे मेरी परवरिश मामा ने की " उसने कहा
अब मेरे पास शब्द नही थे...
"पापा बिलकुल आपकी तरह दिखते थे"
पता नही कैसे, आँखे अचानक से भर आयी ...हम अपनी ही दुनिया मे कितने खोए हुयें रहते हैं.. कहीं हम अपनी बडी बडी  मंजिलें पाने की कोशिश में खोये हुए रहते हैं तो कहीं छोटी छोटी बातें किसीं के खुशीयोँ का सहारा बनती  हैं..
इतने में लिफ्ट कभी अपनी मंजिल पर रुक गयी और वह कब निकल गयी पता ही नहीं चला ...
....दिनेश G