प्रत्यूष......"किमयागार"

दिवस रोज तसाच उजाडतो. प्रभाती पूर्वेचे असलेले रंग संध्येला पश्चिमेचे होतात..... उद्या पुन्हा तोच खेळ खेळ्ण्यासाठी. पण एखादी पहाट सारं आयुष्य बदलून टाकते. क्षणोक्षणी होणारी नानाविध रंगांची पखरण मन भारुन टाकते. सारी कोडी कशी पटकन उलगडतात. जगण्याचा अर्थ जाणवून देणारा हा किमयागार म्हणजेच प्रातःकाल.....ब्रम्हसमय...."प्रत्यूष"

Monday, October 05, 2009

बरसलास तू असा...

मी विचारलं पावसाला
बरसशील का रे तू असा?...
बरस असा की
विरून जावे कोष सारे..
वाहतील निर्मल मायेचे झरे?

बरसला बेभान होऊन तो एकदा...
ओलावल्या चिंब दाही दिशा
आणि शेवटचा एकदा....
उन्माद सरला.. आवेग ओसरला...
अखेरचा थेंब पावसाचा
या डोळ्यांतूनी ओघळला...

-दिनेश गिरप.