Pages

Monday, May 27, 2019

घंटानाद

गावी घराशेजारीच कुलदेवतेचे मंदिर आहे. गावी असल्यावर सकाळी आंघोळ आटोपल्यावर मंदिरात जाणे हा शिरस्ता. पण आज अचानक संध्याकाळी वाटले की देवळात जावे. देवळात गेलो तेव्हा आत बसलेल्या एक दोन माणसांशिवाय कुणीच नव्हते. देवळाच्या प्रवेशद्वारापाशी दोन घंटा टांगलेल्या आहेत. प्रवेश करतानाच मी ठरवले होते की फक्त एकदाच हलकीशी घंटा वाजवायची. त्याप्रमाणे अगदी हलक्या हाताने एकदा घंटानाद करून मी गाभाऱ्यात गेलो. प्रवेशद्वार ते गाभारा अंदाजे पन्नास साठ फुटाचे अंतर आहे.  देवीसमोर हात जोडताना लक्षात आले की सतत घंटानाद होतोय. मागे वळून पाहिले तर  कुणीच नव्हते पण प्रवेशद्वारापाशी असलेल्या त्या दोन घंटा एकमेकाला आपटून सतत घंटानाद होत होता. मी घंटा वाजवताना अजिबात हेलकावे दिले नव्हते हे मला स्पष्ट आठवत होते. उलट मी खूप हळुवार पणे घंटा वाजविली होती. तरीपण त्या आजूबाजूला टांगलेल्या दोन्ही घंटा आडव्या हेलकावे खात एकमेकाला आपटत सतत घंटानाद होत होता. मी नमस्कार करून प्रदक्षिणा पूर्ण केली व गाभाऱ्यातून सभामंडपात येऊन बसे पर्यंत घंटानाद चालू होता. म्हणजे  जवळजवळ चार मिनिटे तरी नक्कीच! तो संपूर्ण वेळ मी डोळ्यातील पाणी थोपवत देवीच्या आशिर्वादाची अनुभूती घेत होतो.

No comments: